Kraamkado - baby shower gift

Voor m'n nieuwe neefje heb ik deze tas gemaakt. Het geboortekaartje was wederom mijn inspiratie. De naam heb ik van textielfolie gemaakt en erop gestreken. Het patroon heet: 'een knapzakje'. In dit geval een knapzakje voor een knap mannetje. Ik vind hem super gaaf geworden!

For my new nephew I made this bag. His birthday announcement was my inspiration. I made his name out of textile foil and ironed it onto it. I love it!

Design van/by Zo Geknipt. 

Sleutelhangers - Key fobs

Onlangs kwam er een mooi patroon voorbij voor sleutelhangers dat ik niet kon laten gaan. Het kwam langs met de vraag: Zijn er hier crossfitters? Ja, ja, ja!! Laten we voor het gemak m'n training maar zo noemen.

Ik zag direct wat leuke mogelijkheden en heb de eerste ideeën uitgewerkt. Voor m'n trainers heb ik twee verschillende varianten gemaakt waarbij de witte is gepersonaliseerd met de naam van 'mijn' gym box en de tweede met de naam van een van m'n trainers in de kleuren van hun huisstijl. 

De afmeting van de sleutelhangers zijn:

Groot met ring: 11x5 cm,

Groot met musketonhaak 12,7x5 cm. 

Klein met ring: 8x3 cm 

Klein met musketonhaak: 10x3 cm. 

Ik vind ze geweldig!

Recently I saw an awesome design for key fobs which I couldn't resist. It came out with the question: Any cross fitters out there? Yes, yes, yes!! Let's call my training that way. 

Instantly I got some great ideas and I worked out the first ones. For my trainers I made two different varieties, the white one is personalized with the name of my gym box, the second with the name of one of my trainers in the colors of their logo.  

The measurements  of the key fobs are:

Large with key ring: 11x5 cm

Large with clasp: 12,7x5 cm

Small with key ring: 8x3 cm

Small with clasp: 10x3 cm

I love them!

 

Wil je ook een sleutelhanger? Laat het me weten op info@madebyoverwinteren.nl. Een 'standaard' hanger kost € 5, een gepersonaliseerde kost € 7,50.

 

Do you also want a key fob? Let me know at info@madebyoverwinteren.nl. A standard one costs € 5, a personalized one € 7,50.

 

Design van/by The Bean Stitch

Van vlag tot etui

Voor onze zoon moest de PSU* voor de middelbare school worden aangeschaft en het thema werd voetbal. Er was ook een etui te koop, maar een Overwinteren is unieker dan het etui uit de winkel. 

Tijdens de vakantie gingen we op zoek naar de juiste stof. Deze vonden we uiteindelijk bij Geweldig Goed in Bussum. Bij navraag bleken ze geen voetbalstof te hebben, deze hadden ze onlangs vermaakt tot vlaggen. Maar de vlag was ongeveer 40x50 cm en toen ze hoorde dat het voor een etui was, kregen we een vlag mee. Wat een Geweldig Goed gebaar. 

Het patroon komt uit Zo Geknipt 2, een van m'n favoriete inspiratiebronnen. 

Zoonlief wilde graag een voorvakje, dat heb ik erbij getekend en met drukkers sluit het voorvak. Bij een volgend model zet ik er een rits in.

Het is weer een mooi exemplaar geworden. 

* PSU: Persoonlijke Standaard Uitrusting

Onesie

'Kun je ook een onesie maken?'

'Een wat?'

'Een onesie.' En toen kwam er een voorbeeld bij. 

Mijn nichtje wilde graag een onesie maar degene die ze had waren niet goed. Dus begon de zoektocht naar een patroon voor een onesie, alleen dat was niet te vinden. Een patroon van een jumpsuit wel, en die dacht ik wel om te kunnen bouwen. Een onesie is wijder dan een jumpsuit en uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat zelf tekenen toch het beste resultaat zou opleveren omdat het gekochte patroon zich niet echt leende voor de bedachte aanpassingen. En dat betekende:

Maten nemen. 

Basispatroon bovenlijfje tekenen. 

Basispatroon broek tekenen. 

Deze twee patronen samenvoegen tot een basispatroon jumpsuit. 

Capuchon eraan tekenen.

Dit patroon in de lengte doorknippen en op stof 5 cm uitleggen (als eerste proef). 

Proefmodel maken. 

Proefmodel passen. 

Aanpassingen maken. 

Aanpassingen overnemen op basispatroon jumpsuit. 

5 cm uitleggen was voldoende,  het proefmodel was uit 1 stuk gemaakt, maar de originele versie moest in 3 delen worden opgebouwd. Het basispatroon dus ook in de breedte doorgeknipt en toen toch maar even nieuwe patroondelen getekend. 

Vervolgens patroon uit de originele stof geknipt en de onesie in elkaar gezet. 

En een paar details:

Het is een flinke klus, maar het eindresultaat is er dan ook naar. Ik ben er  trots op. 

Patroon van Overwinteren

Onderscheid aanbrengen

Mijn zoon en zijn vriend zijn teammaatjes en hebben ook nog eens dezelfde sporttas. Om te weten welke tas van wie is, wordt regelmatig de inhoud bestudeerd. Nu hoeft dat niet meer. Met m'n borduurmachine heb ik een sleutelhanger gemaakt voor aan de tas. Dat maakt het direct een stuk duidelijker.

Patroon is van The Bean Stitch. 

Diverse kadootjes

Het was stil aan dit blogfront maar dat betekent niet dat ik heb stilgezeten. De afgelopen weken zijn verschillende projecten onder een of meerdere machines vandaan gekomen. 

Op bestelling een kraamkadootje voor een collega van mij. Een heerlijke slaapzak waarvan de rits rondom helemaal open geritst kan worden, zodat het kindje in de slaapzak kan blijven liggen, terwijl je het verschoont.

Op bestelling een kraamkadootje voor een vriendin van mijn dochter: omslagdoek en slab van badstof met daarop de naam van het kindje geborduurd.

Een broekje voor mijn nichtje en daarbij een gekocht wit t-shirtje opgevrolijkt met een borduurseltje in bijpassende kleur. Het broekje was nog iets te groot. (dat krijg je soms als het gemaakt wordt zonder het modelletje in de buurt). Ze wilde het niet nog een jaartje bewaren dus heb ik er knoopsgatenelastiek in gezet. Nu kan ze zichzelf insnoeren zoveel als ze wil.

Vervolgens waren twee lieve vriendinnen aan de beurt. Voor mijn ene lieve vriendin maakte ik een etuitje voor de poepzakjes (voor de nog niet gebruikte :-)) van de hond en een opvouwbaar tasje, jullie zagen ze al eerder voorbij komen. 

Voor mijn ander lieve vriendin maakte ik een mandje die ik vulde met lekker producten van de Tuinen en ook voor haar het tasje. Mandje en tasje in dezelfde stofcombinatie.

En vervolgens maakte ik voor het 'dank je wel voor het komen-zakje' voor het kinderfeestje van onze zoon 8 minion sleutelhangers. We gingen naar dé film en daar pasten deze sleutelhangers mooi bij. De sleutelhangers zijn gemaakt met de borduurmachine en voorzien van een sleutelring (uiteraard) en kunstof drukknoopjes.

Al met al een productieve periode achter de rug.

Slaapzakjes in tweevoud

In opdracht heb ik twee slaapzakjes gemaakt. 

Voor de basis heb ik een patroon van Burda gebruikt, echter daar heb ik een en ander aan aangepast. Volgens het patroon is de slaapzak enkel van stof met een bies langs hals- en armsgaten. Dat vind ik niet mooi en gevoerd lijkt het me prettiger dragen. Ik heb de slaapzakjes daarom dubbel van stof gemaakt. Voor wat kleuraccenten heb ik voorop een zakje gezet in dezelfde stof als de voering. De rits is contrasterend van kleur, de hals sluit met drukknopen.

 

Vergelijkend warenonderzoek

Ik wilde weten wat het verschil is tussen de versteviging met Vlieseline H640 versus Soft & Stable van byAnnies. Ik heb daarom 2 tassen gemaakt: 

Hetzelfde patroon, dezelfde soort stof, de een verstevigd met Vlieseline H640, de andere met Soft & Stable. Beide verstevigingen zijn in de naad meegestikt. Vlieseline strijk je erop en zou je daarom buiten de naden kunnen houden, echter voor het verwerken van Soft & Stable kreeg ik de tip om dit mee te stikken. Voor een goed vergelijk heb ik daarom de vlieseline ook meegestikt. 

De Soft & Stable is wat stugger om te verwerken. De patroondelen met vlieseline zijn goed aan elkaar te spelden. Voor de patroondelen met Soft & Stable vraagt dat toch een andere benadering:

Omdat ik een voorvak getekend heb voor de tas, heb ik bij het sluiten van de bodem 3 lagen versteviging tegelijkertijd te stikken, bij de vlieseline gaat dat makkelijker dan bij de Soft & Stable, daar heeft m'n machientje het toch even zwaar en m'n naald trekt het niet (was al geen nieuwe, dus ...). 

Gedurende het proces merk ik al stabiliteitsverschil:

Als ook de binnenvoering erin zit en beide tassen goed gestreken zijn lijkt de stabiliteit gelijk. Op de foto is een verschil lastig vast te leggen. Gevoelsmatig is de vlieseline-versie minder stevig. Het gebruik zal moeten uitwijzen welke het beste in vorm blijft. 

Dit is de vlieseline-versie:

En dit de Soft & Stable versie:

Conclusie: een volgende tas maak ik met Soft & Stable. Extra vakken verstevig ik echter met vlieseline, dat is voor dat doel stevig genoeg. 

Voor het geval ik meer boodschappen heb dan in deze tas passen, heb ik nog een opvouwbaar draagtasje gemaakt. Hier vind je de beschrijving van dat project. 

Respectvol boodschappen doen.

'Respectvol boodschappen doen'? Ja, laten we met elkaar wat beter voor onze wereld zorgen. Mijn ouders zijn van vóór de 'plastic tasjes'-generatie. Laten we ervoor zorgen dat onze kinderen/kleinkinderen van ná het 'plastic tasjes tijdperk' zijn. En dat is niet eenvoudig.

Zonder tas op stap en dan in de winkel een plastic tas mee krijgen voor je inkopen? Zelfs op de markt is het gemeengoed geworden. Ik moet altijd erg mijn best doen om zonder plastic tasje thuis te komen. Maar mijn eigen tas gaat elke keer weer mee en daar is nu een nieuw model aan toegevoegd. 

In één van mijn favoriete patroonboeken, Zo Geknipt deel 2, staat een patroon voor een stoffen draagtasje. Klein opvouwbaar dus makkelijk mee te nemen in jas of tas. 

Het tasje zit in no-time in elkaar en door stofcombinaties is ie toch elke keer weer anders. Ik ben fan. 

Dit tasje is voor de boodschappen die niet in de 'gewone' boodschappentas passen. Over de 'gewone' boodschappentas vind je hier meer.

Zachte nacht

Ik heb voor m'n nieuwe nichtje het slaapzakje gemaakt. Niet een project wat je even op een regenachtige namiddag in elkaar flanst. Ik vond het nog best een Project. Eerst de rits: dat was al een project op zich. Ik had een rits 'van de rol' gekocht met een mooie loper erbij. Voordat die loper erop zat was ik al even bezig. Er is vast een handige manier, maar ik heb hem nog niet ontdekt. 

Normaliter probeer ik dit soort projecten redelijk aaneengesloten uit te voeren, maar nu kwam er een ander groot en belangrijk project tussendoor. Ik had de rits bijna af, maar kon pas 2 weken later ermee verder. Dat is ook niet bevordelijk voor een goede flow. Ik moest weer even goed kijken wat ik nog moest doen en wat al klaar was. Daarna de panden aan elkaar. Ik heb mooi pipingband gevonden wat elastisch blijkt te zijn. Dat vraagt een andere benadering dan de katoenen versie, zeker omdat mijn buitenstof tricot is (dat rekt samen vooral de verkeerde kant op). Naadband hielp om de boel een beetje onder controle te houden. 

Tijdens het naaien kan ik altijd zo fijn over van alles en nog wat nadenken c.q. mijmeren. Ik heb me nu dan ook afgevraagd waarom ik dit project zo lastig vond. Normaliter gaat me dit best goed af. Maar ik ben eruit: het is vooral verstandig om aan dit project door te kunnen werken. Ik heb het nu 2x moeten wegleggen en toen was ik kwijt waar ik gebleven was. Daarnaast vind ik goed lezen erg lastig, maar ik heb mezelf gedwongen dat te blijven doen. Zo leer je nog eens wat ☺️. 

Uiteindeljk ben ik erg blij met het resultaat. 

Slapen en luieren (hetzelfde of toch niet?)

Laatst had ik het met iemand erover dat ik een slaapzakje zou gaan maken als kraamkadootje. 'Dat is makkelijk,' was het antwoord, 'gewoon recht toe recht aan.' Dat is niet helemaal zoals ik in gedachten had ☺️:

We hadden het ook over het maken van luiers. Toen bedacht ik me: als ons referentiekader van een slaapzakje verschillend is, dan is de kans groot dat ook ons beeld van een luier anders is. Ff checken dus of dat zo is. 

Bij onze kinderen hebben we katoenen luiers gebruikt. Bij de eerste twee had ik een set voorgevormde gekocht, maar die waren niet meer in huis toen 8 jaar later hun broertje werd geboren. Voor hem heb ik ze zelf gemaakt. Hier even een newborn setje ter lering en vermaak. Zoals je ziet, kun je je kind erg leuk 'luieren'. 

En nu ben ik benieuwd of ons beeld van 'een luier maken' hetzelfde is ☺️. 

Oefening baart kunst

Een paar maanden geleden moest ik het een beetje rustig aan doen. Omdat m'n concentratie niet optimaal was heb ik mijn tijd afwisselend besteed aan max 10 minuten lezen en weer een stukje haken (aan een project wat al heel lang was blijven liggen) en vooral ondertussen van de zon genieten. 

Ondanks dat ik niet zo handig ben met een haaknaald, spoken er dan toch weer allemaal nieuwe ideeën door m'n hoofd (niet bevordelijk trouwens als je rust moet nemen). Maar ... al doende leert men. Dus ondertussen staat er nog een deken op de pen en hebben 1 Sinterklaas en 2 Pietjes het licht gezien. Ik ben nu begonnen aan een dierenverzameling. De eerste twee zijn af en afgeleverd bij hun nieuwe baasjes en vriendjes. Maak kennis met Tijger en Pony:

Een beetje kennisoverdracht

Mijn dochter gaat op kraambezoek bij een vriendin en neemt graag wat kadootjes voor het kleine mannetje mee. Ze treedt deze keer in de voetsporen van haar moeder , want ze wil zelf e.e.a. maken. 'Leuk!', denk ik, 'dan kan ik haar leren hoe.'

Dinsdag zijn de kadootjes gekocht, woensdag en donderdag wordt er gewerkt aan de voorbereiding van de applicaties. Ze heeft alle applicaties zelf uit stof gemaakt en met vliesofix vastgezet. Ze gaat voortvarend te werk en ik heb goede hoop dat ze het zelf gaat proberen. Tot donderdagavond, dan blijkt het toch spannend om zelf de schaar in de stof te zetten: 'mam ...?' en zaterdag is het bezoek gepland, dus haar leren om de naaimachine te gebruiken, zit er niet meer in. Vrijdag haal ik alles onder de machine door (en het zijn veel letters/cijfers uit meerdere stukjes opgebouwd die vastgezet moeten worden), en werk niets af, dat mag zij doen. Ondertussen gaat zij naar m'n naaijuf (Carla Raaijmakers) om het draakje en de letters 'drakentoet' uit stof te laten snijden, ook dat blijkt nog een hele onderneming. We werken stug door en na ruim 6 uur werk zijn we moe maar zeer tevreden over het eindresultaat: 3 rompertjes voorzien van applicaties en twee slabbetjes gemaakt. 

Ik hoop dat ze nog een keer een leuk project bedenkt en dat we dan tijd hebben voor echte kennisoverdracht. 

Tall meets small

Voor mijn opleiding moest ik rokjes tekenen op ¼ schaal. Van cirkelrok tot achtbanenrok met daarbij ook nog plooirokjes. Leuk om te doen en te weten hoe ze te tekenen, maar dan wil ik ook weten of ik ze ook kan maken. Mijn nichtje van 2 was model hiervoor. Mijn blog over dit project vind je hier.

Omdat ik ook erg graag tassen maak, wilde ik bij de rokjes een passend tasje maken. Zo Geknipt is een fijn boek waar leuke tassen en tasjes in staan. De Menina is het kindertasje bij uitstek maar die heb ik al een paar keer gemaakt en dus wilde ik nu iets anders. Een andere tas (Dubbelzijdig) is ook erg leuk, maar veel te groot voor een hééél klein 2 jarig meisje. Ik heb daarom het patroon verkleind tot ongeveer 60% van het origineel. Om goed te kunnen laten zien wat het verschil is, heb ik ook het origineel gemaakt met dezelfde stofcombinatie.

Zie hier het resultaat:

En de naam zegt het al ... je kunt de tas aan twee kant gebruiken.

Ervarend leren blijft de beste manier

Voor m'n opleiding moest ik rokjes tekenen. Hartstikke leuk als je weet hoe je het tekenen moet, maar dan is het nog de vraag: krijg ik het ook in elkaar met opgemeten maten en hoe ziet dat er dan uit? En aangezien ervarend leren het beste werkt, heb ik m'n nichtje van 2 geleend om haar maten op te meten. 

Eerst maar even op de pop voorgedaan wat ik allemaal ging doen zodat ze wist wat haar te wachten stond. Vervolgens twee soorten plooirokjes en een klokkend achtbanen rokje getekend en pasmodelletjes gemaakt. Voor het passen ook hier weer verwachtingen gemanaged, want 'Tante Renske gaat rokjes voor mij maken' moet niet omslaan in teleurstelling als ze die 'saaie, kleurloze' rokjes ziet. Het past prima, dus nu kan het voor het 'echie', maar hoe zet je een rits in een plooirokje als de naden zijn weggewerkt in de plooien? Ik kom er niet achter dus worden het twee instapmodelletjes. Het achtbanen rokje wordt omgetoverd tot een jurkje met een blinde rits op de rug. Zie hier het resultaat. 

(Voorbeeld van proefmodel - dat saaie kleurloze rokje:)

Dit was een goede oefening:

Kleine kinderen opmeten is niet makkelijk. 

Je kunt wel weten hoe je iets moet tekenen maar dan ben je er nog niet. 

Tussentijds passen is erg belangrijk en ook al is het model klein, ik moet er de tijd voor nemen. 

Ondertussen heb ik een jurk met plooirokje én rits bij een ander nichtje gezien. Om het van haar lijf te trekken om te bestuderen vond ik wat ver gaan, maar binnenkort krijg ik het ter observatie. 

Op verzoek: boxers

Zoonlief draagt graag de hemdjes die ik voor hem  maak. Als ze te klein worden, vraagt hij dan ook om nieuwe. Op zijn en mijn verlanglijstje stonden ook nog boxers, maar die moesten nog getekend worden. Daarbij moest ik nog uitvinden hoe die in elkaar gezet dienen te worden. 

De eerste was niet helemaal goed, maar nr 2 en 3 zijn naar zijn tevredenheid. Van mij mag het elastiek iets strakker erin gezet worden, maar zodra er weer stof is, kan de massaproductie voor hem beginnen. Binnenkort maar eens op zoek naar leuke stofjes. 

Labels en zo

Yes!!! M'n labels zijn binnen. De kaartjes waren er ook al even. Ik ben er super blij mee. 

Uiteraard moeten de labels gelijk in gebruik genomen worden.

Ik heb ervoor gekozen ze in te wijden met een kadootje voor Dagmar Schröder - Schröder&Walters - creative services  (http://www.schroder-walters.com/). Per slot van rekening zouden ze zonder haar niet zo mooi geworden zijn. 

Het speeltje uit Zo Geknipt 1 heeft de eer om het eerste nieuwgelabelde project te worden.