Tas 1 - keersoufflé

Na het etui en de gereedschapsrol begint het echte werk, we gaan een keersoufflé maken. We krijgen uitleg over het grondpatroon en termen als omboek, spannaad, onderleg en schalmen komen weer even langs en we spreken over overslag en standig leer. 

Het leer wat ik in eerste instantie heb uitgezocht wordt iets te soepel bevonden, dus ga ik op zoek naar ander leer en kom ik met een mooie blauwe terug. 

Na het tekenen van het grondpatroon gaan we verder met het uitwerken van de deelpatronen. Ik maak voor mezelf een ‘spiekbriefje’ en schrijf daarop welke patroondelen ik volgens mij nodig heb. Het helpt om de delen te tekenen en later ook voldoende van elk deel te snijden. 

Het snijden kost behoorlijk wat kracht, het gereedschap wat ik heb volstaat maar ik ben  nog niet 100% tevreden. Daar zit nog verbetering in. 

Ik kom tot de ontdekking dat het snijden van grote patroondelen best goed te doen is, maar dunne lange repen is een crime. De lat schuift weg, het leer schuift mee of het mes loopt weg, ook hier zit nog verbeteringen in. De 3-eenheid moet nog nader tot elkaar komen.

Het in elkaar stikken gaat op zich wel goed. Hier en daar nog wat wiebelig omdat je het werkstuk moet vasthouden en geleiden, maar al doende leren we. Ik heb gekozen voor een ouderwets ‘schooltas’-handvat en ik ben verbaasd over de eenvoud van dit handvat en het feit dat de machine zonder moeite door 5 lagen leer gaat. En ik ben zo trots op het eindresultaat van het handvat, dat je haast zou denken dat het daarom allemaal te doen is. 

Maar niets is minder waar natuurlijk. Ik bevestig het handvat op de buitenklep en bevestig vervolgens de klepdelen aan elkaar. Daarna stik ik tas en achterkant aan elkaar en is de tas zo goed als klaar. 

Ik wil er nog een hengsel aan maar vind de kant-en-klare soufflé haken niet goed genoeg dus ik maak ze uit leer. Ik krijg het principe uitgelegd en ga aan de slag, maar het oogt niet helemaal zoals ik wil. Dus besteed ik een zondagmiddag aan het aanpassen van het basis idee totdat ik tevreden ben. 

Die dinsdag daarna zet ik de haken op het allerlaatste moment op de tas, best eng want je moet gaten maken in de tas om de haken te kunnen bevestigen. Maar ook dit lukt en dan is de tas klaar. Die avond stop ik mijn spullen erin die ik mee neem naar m’n werk. Ik ben erg onder de indruk want het blijkt dat de bodem van de tas de spullen houdt. 

Conclusie: goed in elkaar gezet. 

Gereedschapsrol

De gereedschapsrol is al even klaar en afgelopen week heeft hij zelfs al een reparatie ondergaan. 

De opdracht was om het grondpatroon over te nemen en vervolgens de deelpatronen tekenen. En als de deelpatronen klaar zijn, kan het leer gesneden worden. En er moest bedacht worden op welke manier we de rol willen laten sluiten. 

Ik kies voor 2 kleuren leer en 2 D-ringen en een riempje om de rol te sluiten. 

Ook bij deze opdracht moet er geschalmd worden, oefening baart kunst nietwaar?

Daarna krijgen we opdracht om op een bepaalde manier de vakken te stikken, waardoor we regelmatig aan- en afhechten. Ik vind het nog best lastig om recht te stikken. Mijn huishoudnaaimachine heeft een ingebouwde naaitafel waar het werkstuk op ligt, bij een machine met vrije arm (die we voor de tassen gebruiken) moet je zelf je werkstuk ondersteunen,  een totaal andere manier van stikken. 

Maar goed, het is ons tweede werkstuk en we zijn er om te leren, dus mag het best nog op een niveau zijn waar nog ontwikkeling in zit ☺️. 

Als de rol klaar is, neem ik hem direct in gebruik. Toch wel handig om het gereedschap op deze manier bij elkaar te hebben. 

Na een paar weken, blijkt het stiksel waarmee de sluiting vast zit toch niet goed te zijn. Tijdens een andere opdracht herstel ik de schade, zodat de rol weer goed gesloten kan worden. 

Een’ Bionic Gear Bag’ avontuur

Het avontuur begon op 6 maart. Mijn vriendin vroeg of ik zin had om samen met haar aan een project te werken: ze wilde een Bionic Gear Bag maken. 

We hadden geen deadline en omdat ik ook nog examen ging doen voor mijn costumiere-opleiding was onze tijd beperkt. 

We kochten het patroon en op 12 mei zijn we begonnen met het uitpluizen van de patroondelen. Omdat de beschrijving in het Engels is en de maten in inches worden gegeven, was het puzzelen wat we nodig hadden. Daarbij wilde mijn vriendin haar tas groter maken dus werd er ook flink nagedacht waar de extra centimeters bijgeknipt moesten worden. Maar aangezien het resultaat er mag zijn, is dit natuurlijk gelukt. Na het tekenen van de patronen  hebben we  de stof geknipt en verstevigd. En toen begon het echte werk. De ritsen werden ingezet en de ritsvakjes dichtgestikt. 

We hebben allebei behoorlijk wat ervaring met de naaimachine, dus we keken niet echt naar de beschrijving. Niet slim, bleek achteraf want we hadden het toch niet helemaal in elkaar gezet zoals de bedoeling was waardoor we bij het inzetten van de zij-panelen in de knoei kwamen en eerder werk moesten uithalen. Maar zoals iedereen, die vaak achter de naaimachine zit, weet, is het tornmesje onze grootste vriend ☺️. 

Het inzetten van de zij-panelen ging daarna een stuk beter, alhoewel ik het vanaf dat moment een lastig project vond. Veel lagen stof, lastig vast te klippen, lastig doorheen te komen. Echter het lastigste moest nog komen: het biaisband langs de zijkant. Ook hier deed het tornmesje goede diensten, maar uiteindelijk lukte het dan toch. 

En vandaag moest het laatste biaisband met de laatste rits eraan vast. En toen begon het eindelijk ergens op te lijken. We zagen dat het eind in zicht kwam en hebben flink doorgewerkt om de tas af te krijgen. En nu zijn ze dan eindelijk af. We zijn supertrots op het eindresultaat. Ik hou het voorlopig even voor gezien, maar m’n vriendin heeft de smaak te pakken en heeft er nog een paar op haar to-do-lijstje gezet. 

Een goed idee

'Als je het niet uit je hoofd krijgt, dan is het misschien een goed idee.'

Dat las ik 3 jaar geleden en ik had een goed idee, maar op dat moment was het blijkbaar nog niet de juiste tijd. 3 jaar later is het idee nog steeds niet uit m'n hoofd en ben ik begonnen met de uitvoer. 

2 weken geleden begon ik met de jaaropleiding Tassen maken. We gaan in 50 lessen verschillende technieken leren en toepassen. 

Het eerste etuitje is gemaakt. Simpel van patroon maar ideaal om de vrije arm industriële naaimachine, schalmmachine en spindel uit te proberen. 

De gereedschapsrol is in de maak en morgen beginnen we met het tekenen van ons eerste eigen ontwerp. 

Wat een mooi vak ben ik aan het leren. 

Jullie lezen er vast nog meer over. 

Vergelijkend warenonderzoek

Ik wilde weten wat het verschil is tussen de versteviging met Vlieseline H640 versus Soft & Stable van byAnnies. Ik heb daarom 2 tassen gemaakt: 

Hetzelfde patroon, dezelfde soort stof, de een verstevigd met Vlieseline H640, de andere met Soft & Stable. Beide verstevigingen zijn in de naad meegestikt. Vlieseline strijk je erop en zou je daarom buiten de naden kunnen houden, echter voor het verwerken van Soft & Stable kreeg ik de tip om dit mee te stikken. Voor een goed vergelijk heb ik daarom de vlieseline ook meegestikt. 

De Soft & Stable is wat stugger om te verwerken. De patroondelen met vlieseline zijn goed aan elkaar te spelden. Voor de patroondelen met Soft & Stable vraagt dat toch een andere benadering:

Omdat ik een voorvak getekend heb voor de tas, heb ik bij het sluiten van de bodem 3 lagen versteviging tegelijkertijd te stikken, bij de vlieseline gaat dat makkelijker dan bij de Soft & Stable, daar heeft m'n machientje het toch even zwaar en m'n naald trekt het niet (was al geen nieuwe, dus ...). 

Gedurende het proces merk ik al stabiliteitsverschil:

Als ook de binnenvoering erin zit en beide tassen goed gestreken zijn lijkt de stabiliteit gelijk. Op de foto is een verschil lastig vast te leggen. Gevoelsmatig is de vlieseline-versie minder stevig. Het gebruik zal moeten uitwijzen welke het beste in vorm blijft. 

Dit is de vlieseline-versie:

En dit de Soft & Stable versie:

Conclusie: een volgende tas maak ik met Soft & Stable. Extra vakken verstevig ik echter met vlieseline, dat is voor dat doel stevig genoeg. 

Voor het geval ik meer boodschappen heb dan in deze tas passen, heb ik nog een opvouwbaar draagtasje gemaakt. Hier vind je de beschrijving van dat project. 

Respectvol boodschappen doen.

'Respectvol boodschappen doen'? Ja, laten we met elkaar wat beter voor onze wereld zorgen. Mijn ouders zijn van vóór de 'plastic tasjes'-generatie. Laten we ervoor zorgen dat onze kinderen/kleinkinderen van ná het 'plastic tasjes tijdperk' zijn. En dat is niet eenvoudig.

Zonder tas op stap en dan in de winkel een plastic tas mee krijgen voor je inkopen? Zelfs op de markt is het gemeengoed geworden. Ik moet altijd erg mijn best doen om zonder plastic tasje thuis te komen. Maar mijn eigen tas gaat elke keer weer mee en daar is nu een nieuw model aan toegevoegd. 

In één van mijn favoriete patroonboeken, Zo Geknipt deel 2, staat een patroon voor een stoffen draagtasje. Klein opvouwbaar dus makkelijk mee te nemen in jas of tas. 

Het tasje zit in no-time in elkaar en door stofcombinaties is ie toch elke keer weer anders. Ik ben fan. 

Dit tasje is voor de boodschappen die niet in de 'gewone' boodschappentas passen. Over de 'gewone' boodschappentas vind je hier meer.