Toilettasje annex ...

Dit jaar doe ik mee met de Sew along van fans van de boeken Zo geknipt en Zo geknipt 2. Elke maand staan 1 of meerdere projecten op het programma. Vorige maand was dat het stoffen 'plastic'tasje. Ik schreef daar hier meer over.

Deze maand was het patroon van toilettas en make-uptasje aan de beurt. 

(Buitenkant)

Ik maakte de grote versie van geplastificeerde katoen aan de buitenkant en PUL aan de binnenkant (een niet-vochtdoorlaatbare stof die ik heb ontdekt als materiaal om luierbroekjes of -wikkels van te maken - een voorbeeld daarvan zie je hier).

(Binnenkant)

Het was geen makkie omdat de stof niet lekker onder de machine doorliep, maar de aanhouder wint en ik ben erg content met het eindresultaat. 

Ondertussen heeft het tasje een nieuwe eigenaar gekregen. Mijn nichtje is de trotse bezitter geworden. En of ze het als toilettas gaat gebruiken, etui, of anderszins ... Eigenlijk maakt dat niet uit. Uit de diverse berichtjes van mijn mede-naaisters is gebleken dat het een veelzijdig tasje is. Op naar het volgende project. 

Vergelijkend warenonderzoek

Ik wilde weten wat het verschil is tussen de versteviging met Vlieseline H640 versus Soft & Stable van byAnnies. Ik heb daarom 2 tassen gemaakt: 

Hetzelfde patroon, dezelfde soort stof, de een verstevigd met Vlieseline H640, de andere met Soft & Stable. Beide verstevigingen zijn in de naad meegestikt. Vlieseline strijk je erop en zou je daarom buiten de naden kunnen houden, echter voor het verwerken van Soft & Stable kreeg ik de tip om dit mee te stikken. Voor een goed vergelijk heb ik daarom de vlieseline ook meegestikt. 

De Soft & Stable is wat stugger om te verwerken. De patroondelen met vlieseline zijn goed aan elkaar te spelden. Voor de patroondelen met Soft & Stable vraagt dat toch een andere benadering:

Omdat ik een voorvak getekend heb voor de tas, heb ik bij het sluiten van de bodem 3 lagen versteviging tegelijkertijd te stikken, bij de vlieseline gaat dat makkelijker dan bij de Soft & Stable, daar heeft m'n machientje het toch even zwaar en m'n naald trekt het niet (was al geen nieuwe, dus ...). 

Gedurende het proces merk ik al stabiliteitsverschil:

Als ook de binnenvoering erin zit en beide tassen goed gestreken zijn lijkt de stabiliteit gelijk. Op de foto is een verschil lastig vast te leggen. Gevoelsmatig is de vlieseline-versie minder stevig. Het gebruik zal moeten uitwijzen welke het beste in vorm blijft. 

Dit is de vlieseline-versie:

En dit de Soft & Stable versie:

Conclusie: een volgende tas maak ik met Soft & Stable. Extra vakken verstevig ik echter met vlieseline, dat is voor dat doel stevig genoeg. 

Voor het geval ik meer boodschappen heb dan in deze tas passen, heb ik nog een opvouwbaar draagtasje gemaakt. Hier vind je de beschrijving van dat project. 

Respectvol boodschappen doen.

'Respectvol boodschappen doen'? Ja, laten we met elkaar wat beter voor onze wereld zorgen. Mijn ouders zijn van vóór de 'plastic tasjes'-generatie. Laten we ervoor zorgen dat onze kinderen/kleinkinderen van ná het 'plastic tasjes tijdperk' zijn. En dat is niet eenvoudig.

Zonder tas op stap en dan in de winkel een plastic tas mee krijgen voor je inkopen? Zelfs op de markt is het gemeengoed geworden. Ik moet altijd erg mijn best doen om zonder plastic tasje thuis te komen. Maar mijn eigen tas gaat elke keer weer mee en daar is nu een nieuw model aan toegevoegd. 

In één van mijn favoriete patroonboeken, Zo Geknipt deel 2, staat een patroon voor een stoffen draagtasje. Klein opvouwbaar dus makkelijk mee te nemen in jas of tas. 

Het tasje zit in no-time in elkaar en door stofcombinaties is ie toch elke keer weer anders. Ik ben fan. 

Dit tasje is voor de boodschappen die niet in de 'gewone' boodschappentas passen. Over de 'gewone' boodschappentas vind je hier meer.

Zachte nacht

Ik heb voor m'n nieuwe nichtje het slaapzakje gemaakt. Niet een project wat je even op een regenachtige namiddag in elkaar flanst. Ik vond het nog best een Project. Eerst de rits: dat was al een project op zich. Ik had een rits 'van de rol' gekocht met een mooie loper erbij. Voordat die loper erop zat was ik al even bezig. Er is vast een handige manier, maar ik heb hem nog niet ontdekt. 

Normaliter probeer ik dit soort projecten redelijk aaneengesloten uit te voeren, maar nu kwam er een ander groot en belangrijk project tussendoor. Ik had de rits bijna af, maar kon pas 2 weken later ermee verder. Dat is ook niet bevordelijk voor een goede flow. Ik moest weer even goed kijken wat ik nog moest doen en wat al klaar was. Daarna de panden aan elkaar. Ik heb mooi pipingband gevonden wat elastisch blijkt te zijn. Dat vraagt een andere benadering dan de katoenen versie, zeker omdat mijn buitenstof tricot is (dat rekt samen vooral de verkeerde kant op). Naadband hielp om de boel een beetje onder controle te houden. 

Tijdens het naaien kan ik altijd zo fijn over van alles en nog wat nadenken c.q. mijmeren. Ik heb me nu dan ook afgevraagd waarom ik dit project zo lastig vond. Normaliter gaat me dit best goed af. Maar ik ben eruit: het is vooral verstandig om aan dit project door te kunnen werken. Ik heb het nu 2x moeten wegleggen en toen was ik kwijt waar ik gebleven was. Daarnaast vind ik goed lezen erg lastig, maar ik heb mezelf gedwongen dat te blijven doen. Zo leer je nog eens wat ☺️. 

Uiteindeljk ben ik erg blij met het resultaat. 

Slapen en luieren (hetzelfde of toch niet?)

Laatst had ik het met iemand erover dat ik een slaapzakje zou gaan maken als kraamkadootje. 'Dat is makkelijk,' was het antwoord, 'gewoon recht toe recht aan.' Dat is niet helemaal zoals ik in gedachten had ☺️:

We hadden het ook over het maken van luiers. Toen bedacht ik me: als ons referentiekader van een slaapzakje verschillend is, dan is de kans groot dat ook ons beeld van een luier anders is. Ff checken dus of dat zo is. 

Bij onze kinderen hebben we katoenen luiers gebruikt. Bij de eerste twee had ik een set voorgevormde gekocht, maar die waren niet meer in huis toen 8 jaar later hun broertje werd geboren. Voor hem heb ik ze zelf gemaakt. Hier even een newborn setje ter lering en vermaak. Zoals je ziet, kun je je kind erg leuk 'luieren'. 

En nu ben ik benieuwd of ons beeld van 'een luier maken' hetzelfde is ☺️. 

Oefening baart kunst

Een paar maanden geleden moest ik het een beetje rustig aan doen. Omdat m'n concentratie niet optimaal was heb ik mijn tijd afwisselend besteed aan max 10 minuten lezen en weer een stukje haken (aan een project wat al heel lang was blijven liggen) en vooral ondertussen van de zon genieten. 

Ondanks dat ik niet zo handig ben met een haaknaald, spoken er dan toch weer allemaal nieuwe ideeën door m'n hoofd (niet bevordelijk trouwens als je rust moet nemen). Maar ... al doende leert men. Dus ondertussen staat er nog een deken op de pen en hebben 1 Sinterklaas en 2 Pietjes het licht gezien. Ik ben nu begonnen aan een dierenverzameling. De eerste twee zijn af en afgeleverd bij hun nieuwe baasjes en vriendjes. Maak kennis met Tijger en Pony:

Een beetje kennisoverdracht

Mijn dochter gaat op kraambezoek bij een vriendin en neemt graag wat kadootjes voor het kleine mannetje mee. Ze treedt deze keer in de voetsporen van haar moeder , want ze wil zelf e.e.a. maken. 'Leuk!', denk ik, 'dan kan ik haar leren hoe.'

Dinsdag zijn de kadootjes gekocht, woensdag en donderdag wordt er gewerkt aan de voorbereiding van de applicaties. Ze heeft alle applicaties zelf uit stof gemaakt en met vliesofix vastgezet. Ze gaat voortvarend te werk en ik heb goede hoop dat ze het zelf gaat proberen. Tot donderdagavond, dan blijkt het toch spannend om zelf de schaar in de stof te zetten: 'mam ...?' en zaterdag is het bezoek gepland, dus haar leren om de naaimachine te gebruiken, zit er niet meer in. Vrijdag haal ik alles onder de machine door (en het zijn veel letters/cijfers uit meerdere stukjes opgebouwd die vastgezet moeten worden), en werk niets af, dat mag zij doen. Ondertussen gaat zij naar m'n naaijuf (Carla Raaijmakers) om het draakje en de letters 'drakentoet' uit stof te laten snijden, ook dat blijkt nog een hele onderneming. We werken stug door en na ruim 6 uur werk zijn we moe maar zeer tevreden over het eindresultaat: 3 rompertjes voorzien van applicaties en twee slabbetjes gemaakt. 

Ik hoop dat ze nog een keer een leuk project bedenkt en dat we dan tijd hebben voor echte kennisoverdracht.