Zachte nacht

Ik heb voor m'n nieuwe nichtje het slaapzakje gemaakt. Niet een project wat je even op een regenachtige namiddag in elkaar flanst. Ik vond het nog best een Project. Eerst de rits: dat was al een project op zich. Ik had een rits 'van de rol' gekocht met een mooie loper erbij. Voordat die loper erop zat was ik al even bezig. Er is vast een handige manier, maar ik heb hem nog niet ontdekt. 

Normaliter probeer ik dit soort projecten redelijk aaneengesloten uit te voeren, maar nu kwam er een ander groot en belangrijk project tussendoor. Ik had de rits bijna af, maar kon pas 2 weken later ermee verder. Dat is ook niet bevordelijk voor een goede flow. Ik moest weer even goed kijken wat ik nog moest doen en wat al klaar was. Daarna de panden aan elkaar. Ik heb mooi pipingband gevonden wat elastisch blijkt te zijn. Dat vraagt een andere benadering dan de katoenen versie, zeker omdat mijn buitenstof tricot is (dat rekt samen vooral de verkeerde kant op). Naadband hielp om de boel een beetje onder controle te houden. 

Tijdens het naaien kan ik altijd zo fijn over van alles en nog wat nadenken c.q. mijmeren. Ik heb me nu dan ook afgevraagd waarom ik dit project zo lastig vond. Normaliter gaat me dit best goed af. Maar ik ben eruit: het is vooral verstandig om aan dit project door te kunnen werken. Ik heb het nu 2x moeten wegleggen en toen was ik kwijt waar ik gebleven was. Daarnaast vind ik goed lezen erg lastig, maar ik heb mezelf gedwongen dat te blijven doen. Zo leer je nog eens wat ☺️. 

Uiteindeljk ben ik erg blij met het resultaat. 

Slapen en luieren (hetzelfde of toch niet?)

Laatst had ik het met iemand erover dat ik een slaapzakje zou gaan maken als kraamkadootje. 'Dat is makkelijk,' was het antwoord, 'gewoon recht toe recht aan.' Dat is niet helemaal zoals ik in gedachten had ☺️:

We hadden het ook over het maken van luiers. Toen bedacht ik me: als ons referentiekader van een slaapzakje verschillend is, dan is de kans groot dat ook ons beeld van een luier anders is. Ff checken dus of dat zo is. 

Bij onze kinderen hebben we katoenen luiers gebruikt. Bij de eerste twee had ik een set voorgevormde gekocht, maar die waren niet meer in huis toen 8 jaar later hun broertje werd geboren. Voor hem heb ik ze zelf gemaakt. Hier even een newborn setje ter lering en vermaak. Zoals je ziet, kun je je kind erg leuk 'luieren'. 

En nu ben ik benieuwd of ons beeld van 'een luier maken' hetzelfde is ☺️. 

Oefening baart kunst

Een paar maanden geleden moest ik het een beetje rustig aan doen. Omdat m'n concentratie niet optimaal was heb ik mijn tijd afwisselend besteed aan max 10 minuten lezen en weer een stukje haken (aan een project wat al heel lang was blijven liggen) en vooral ondertussen van de zon genieten. 

Ondanks dat ik niet zo handig ben met een haaknaald, spoken er dan toch weer allemaal nieuwe ideeën door m'n hoofd (niet bevordelijk trouwens als je rust moet nemen). Maar ... al doende leert men. Dus ondertussen staat er nog een deken op de pen en hebben 1 Sinterklaas en 2 Pietjes het licht gezien. Ik ben nu begonnen aan een dierenverzameling. De eerste twee zijn af en afgeleverd bij hun nieuwe baasjes en vriendjes. Maak kennis met Tijger en Pony:

Een beetje kennisoverdracht

Mijn dochter gaat op kraambezoek bij een vriendin en neemt graag wat kadootjes voor het kleine mannetje mee. Ze treedt deze keer in de voetsporen van haar moeder , want ze wil zelf e.e.a. maken. 'Leuk!', denk ik, 'dan kan ik haar leren hoe.'

Dinsdag zijn de kadootjes gekocht, woensdag en donderdag wordt er gewerkt aan de voorbereiding van de applicaties. Ze heeft alle applicaties zelf uit stof gemaakt en met vliesofix vastgezet. Ze gaat voortvarend te werk en ik heb goede hoop dat ze het zelf gaat proberen. Tot donderdagavond, dan blijkt het toch spannend om zelf de schaar in de stof te zetten: 'mam ...?' en zaterdag is het bezoek gepland, dus haar leren om de naaimachine te gebruiken, zit er niet meer in. Vrijdag haal ik alles onder de machine door (en het zijn veel letters/cijfers uit meerdere stukjes opgebouwd die vastgezet moeten worden), en werk niets af, dat mag zij doen. Ondertussen gaat zij naar m'n naaijuf (Carla Raaijmakers) om het draakje en de letters 'drakentoet' uit stof te laten snijden, ook dat blijkt nog een hele onderneming. We werken stug door en na ruim 6 uur werk zijn we moe maar zeer tevreden over het eindresultaat: 3 rompertjes voorzien van applicaties en twee slabbetjes gemaakt. 

Ik hoop dat ze nog een keer een leuk project bedenkt en dat we dan tijd hebben voor echte kennisoverdracht. 

Tall meets small

Voor mijn opleiding moest ik rokjes tekenen op ¼ schaal. Van cirkelrok tot achtbanenrok met daarbij ook nog plooirokjes. Leuk om te doen en te weten hoe ze te tekenen, maar dan wil ik ook weten of ik ze ook kan maken. Mijn nichtje van 2 was model hiervoor. Mijn blog over dit project vind je hier.

Omdat ik ook erg graag tassen maak, wilde ik bij de rokjes een passend tasje maken. Zo Geknipt is een fijn boek waar leuke tassen en tasjes in staan. De Menina is het kindertasje bij uitstek maar die heb ik al een paar keer gemaakt en dus wilde ik nu iets anders. Een andere tas (Dubbelzijdig) is ook erg leuk, maar veel te groot voor een hééél klein 2 jarig meisje. Ik heb daarom het patroon verkleind tot ongeveer 60% van het origineel. Om goed te kunnen laten zien wat het verschil is, heb ik ook het origineel gemaakt met dezelfde stofcombinatie.

Zie hier het resultaat:

En de naam zegt het al ... je kunt de tas aan twee kant gebruiken.

Ervarend leren blijft de beste manier

Voor m'n opleiding moest ik rokjes tekenen. Hartstikke leuk als je weet hoe je het tekenen moet, maar dan is het nog de vraag: krijg ik het ook in elkaar met opgemeten maten en hoe ziet dat er dan uit? En aangezien ervarend leren het beste werkt, heb ik m'n nichtje van 2 geleend om haar maten op te meten. 

Eerst maar even op de pop voorgedaan wat ik allemaal ging doen zodat ze wist wat haar te wachten stond. Vervolgens twee soorten plooirokjes en een klokkend achtbanen rokje getekend en pasmodelletjes gemaakt. Voor het passen ook hier weer verwachtingen gemanaged, want 'Tante Renske gaat rokjes voor mij maken' moet niet omslaan in teleurstelling als ze die 'saaie, kleurloze' rokjes ziet. Het past prima, dus nu kan het voor het 'echie', maar hoe zet je een rits in een plooirokje als de naden zijn weggewerkt in de plooien? Ik kom er niet achter dus worden het twee instapmodelletjes. Het achtbanen rokje wordt omgetoverd tot een jurkje met een blinde rits op de rug. Zie hier het resultaat. 

(Voorbeeld van proefmodel - dat saaie kleurloze rokje:)

Dit was een goede oefening:

Kleine kinderen opmeten is niet makkelijk. 

Je kunt wel weten hoe je iets moet tekenen maar dan ben je er nog niet. 

Tussentijds passen is erg belangrijk en ook al is het model klein, ik moet er de tijd voor nemen. 

Ondertussen heb ik een jurk met plooirokje én rits bij een ander nichtje gezien. Om het van haar lijf te trekken om te bestuderen vond ik wat ver gaan, maar binnenkort krijg ik het ter observatie. 

Op verzoek: boxers

Zoonlief draagt graag de hemdjes die ik voor hem  maak. Als ze te klein worden, vraagt hij dan ook om nieuwe. Op zijn en mijn verlanglijstje stonden ook nog boxers, maar die moesten nog getekend worden. Daarbij moest ik nog uitvinden hoe die in elkaar gezet dienen te worden. 

De eerste was niet helemaal goed, maar nr 2 en 3 zijn naar zijn tevredenheid. Van mij mag het elastiek iets strakker erin gezet worden, maar zodra er weer stof is, kan de massaproductie voor hem beginnen. Binnenkort maar eens op zoek naar leuke stofjes.