Oefening baart kunst

Een paar maanden geleden moest ik het een beetje rustig aan doen. Omdat m'n concentratie niet optimaal was heb ik mijn tijd afwisselend besteed aan max 10 minuten lezen en weer een stukje haken (aan een project wat al heel lang was blijven liggen) en vooral ondertussen van de zon genieten. 

Ondanks dat ik niet zo handig ben met een haaknaald, spoken er dan toch weer allemaal nieuwe ideeën door m'n hoofd (niet bevordelijk trouwens als je rust moet nemen). Maar ... al doende leert men. Dus ondertussen staat er nog een deken op de pen en hebben 1 Sinterklaas en 2 Pietjes het licht gezien. Ik ben nu begonnen aan een dierenverzameling. De eerste twee zijn af en afgeleverd bij hun nieuwe baasjes en vriendjes. Maak kennis met Tijger en Pony:

Een beetje kennisoverdracht

Mijn dochter gaat op kraambezoek bij een vriendin en neemt graag wat kadootjes voor het kleine mannetje mee. Ze treedt deze keer in de voetsporen van haar moeder , want ze wil zelf e.e.a. maken. 'Leuk!', denk ik, 'dan kan ik haar leren hoe.'

Dinsdag zijn de kadootjes gekocht, woensdag en donderdag wordt er gewerkt aan de voorbereiding van de applicaties. Ze heeft alle applicaties zelf uit stof gemaakt en met vliesofix vastgezet. Ze gaat voortvarend te werk en ik heb goede hoop dat ze het zelf gaat proberen. Tot donderdagavond, dan blijkt het toch spannend om zelf de schaar in de stof te zetten: 'mam ...?' en zaterdag is het bezoek gepland, dus haar leren om de naaimachine te gebruiken, zit er niet meer in. Vrijdag haal ik alles onder de machine door (en het zijn veel letters/cijfers uit meerdere stukjes opgebouwd die vastgezet moeten worden), en werk niets af, dat mag zij doen. Ondertussen gaat zij naar m'n naaijuf (Carla Raaijmakers) om het draakje en de letters 'drakentoet' uit stof te laten snijden, ook dat blijkt nog een hele onderneming. We werken stug door en na ruim 6 uur werk zijn we moe maar zeer tevreden over het eindresultaat: 3 rompertjes voorzien van applicaties en twee slabbetjes gemaakt. 

Ik hoop dat ze nog een keer een leuk project bedenkt en dat we dan tijd hebben voor echte kennisoverdracht. 

Tall meets small

Voor mijn opleiding moest ik rokjes tekenen op ¼ schaal. Van cirkelrok tot achtbanenrok met daarbij ook nog plooirokjes. Leuk om te doen en te weten hoe ze te tekenen, maar dan wil ik ook weten of ik ze ook kan maken. Mijn nichtje van 2 was model hiervoor. Mijn blog over dit project vind je hier.

Omdat ik ook erg graag tassen maak, wilde ik bij de rokjes een passend tasje maken. Zo Geknipt is een fijn boek waar leuke tassen en tasjes in staan. De Menina is het kindertasje bij uitstek maar die heb ik al een paar keer gemaakt en dus wilde ik nu iets anders. Een andere tas (Dubbelzijdig) is ook erg leuk, maar veel te groot voor een hééél klein 2 jarig meisje. Ik heb daarom het patroon verkleind tot ongeveer 60% van het origineel. Om goed te kunnen laten zien wat het verschil is, heb ik ook het origineel gemaakt met dezelfde stofcombinatie.

Zie hier het resultaat:

En de naam zegt het al ... je kunt de tas aan twee kant gebruiken.

Ervarend leren blijft de beste manier

Voor m'n opleiding moest ik rokjes tekenen. Hartstikke leuk als je weet hoe je het tekenen moet, maar dan is het nog de vraag: krijg ik het ook in elkaar met opgemeten maten en hoe ziet dat er dan uit? En aangezien ervarend leren het beste werkt, heb ik m'n nichtje van 2 geleend om haar maten op te meten. 

Eerst maar even op de pop voorgedaan wat ik allemaal ging doen zodat ze wist wat haar te wachten stond. Vervolgens twee soorten plooirokjes en een klokkend achtbanen rokje getekend en pasmodelletjes gemaakt. Voor het passen ook hier weer verwachtingen gemanaged, want 'Tante Renske gaat rokjes voor mij maken' moet niet omslaan in teleurstelling als ze die 'saaie, kleurloze' rokjes ziet. Het past prima, dus nu kan het voor het 'echie', maar hoe zet je een rits in een plooirokje als de naden zijn weggewerkt in de plooien? Ik kom er niet achter dus worden het twee instapmodelletjes. Het achtbanen rokje wordt omgetoverd tot een jurkje met een blinde rits op de rug. Zie hier het resultaat. 

(Voorbeeld van proefmodel - dat saaie kleurloze rokje:)

Dit was een goede oefening:

Kleine kinderen opmeten is niet makkelijk. 

Je kunt wel weten hoe je iets moet tekenen maar dan ben je er nog niet. 

Tussentijds passen is erg belangrijk en ook al is het model klein, ik moet er de tijd voor nemen. 

Ondertussen heb ik een jurk met plooirokje én rits bij een ander nichtje gezien. Om het van haar lijf te trekken om te bestuderen vond ik wat ver gaan, maar binnenkort krijg ik het ter observatie. 

Op verzoek: boxers

Zoonlief draagt graag de hemdjes die ik voor hem  maak. Als ze te klein worden, vraagt hij dan ook om nieuwe. Op zijn en mijn verlanglijstje stonden ook nog boxers, maar die moesten nog getekend worden. Daarbij moest ik nog uitvinden hoe die in elkaar gezet dienen te worden. 

De eerste was niet helemaal goed, maar nr 2 en 3 zijn naar zijn tevredenheid. Van mij mag het elastiek iets strakker erin gezet worden, maar zodra er weer stof is, kan de massaproductie voor hem beginnen. Binnenkort maar eens op zoek naar leuke stofjes. 

Labels en zo

Yes!!! M'n labels zijn binnen. De kaartjes waren er ook al even. Ik ben er super blij mee. 

Uiteraard moeten de labels gelijk in gebruik genomen worden.

Ik heb ervoor gekozen ze in te wijden met een kadootje voor Dagmar Schröder - Schröder&Walters - creative services  (http://www.schroder-walters.com/). Per slot van rekening zouden ze zonder haar niet zo mooi geworden zijn. 

Het speeltje uit Zo Geknipt 1 heeft de eer om het eerste nieuwgelabelde project te worden. 

Give it forward: Sinterklaas

M'n eerste Give-it-forward project is klaar. 

Begin dit jaar heb ik me voor 'Give-it-forward' aangemeld en binnen no-time had ik 7 gegadigden. Het was de bedoeling om dit jaar de gegadigden een blijk van 'denken aan' te sturen. In het voorjaar heb ik een poging gedaan om met 3 daarvan een voorstelling bij te wonen, waarmee we dan weer iemand anders konden verrassen, maar helaas is dat niet gelukt. 

En omdat de eerste helft van dit jaar niet helemaal naar wens verliep, heb ik mijn doelstelling bijgesteld. Mijn gegadigden zijn niet vergeten, maar de termijn is voor onbepaalde tijd verlengd. 

Maar nu dus nr. 1 af. En dat had wel een beetje haast, want het feest staat voor de deur en dan is het leuk om je huis in de juiste sfeer te brengen. Dit zal daar wel bij helpen, denk ik. Het leuke aan dit project is dat een vreemde mij (na een oproep op FB) spontaan wol heeft opgestuurd om hierin te verwerken. Ze wilde er niets voor terug. Daar begon Give it forward al :-)