Gereedschapsrol

De gereedschapsrol is al even klaar en afgelopen week heeft hij zelfs al een reparatie ondergaan. 

De opdracht was om het grondpatroon over te nemen en vervolgens de deelpatronen tekenen. En als de deelpatronen klaar zijn, kan het leer gesneden worden. En er moest bedacht worden op welke manier we de rol willen laten sluiten. 

Ik kies voor 2 kleuren leer en 2 D-ringen en een riempje om de rol te sluiten. 

Ook bij deze opdracht moet er geschalmd worden, oefening baart kunst nietwaar?

Daarna krijgen we opdracht om op een bepaalde manier de vakken te stikken, waardoor we regelmatig aan- en afhechten. Ik vind het nog best lastig om recht te stikken. Mijn huishoudnaaimachine heeft een ingebouwde naaitafel waar het werkstuk op ligt, bij een machine met vrije arm (die we voor de tassen gebruiken) moet je zelf je werkstuk ondersteunen,  een totaal andere manier van stikken. 

Maar goed, het is ons tweede werkstuk en we zijn er om te leren, dus mag het best nog op een niveau zijn waar nog ontwikkeling in zit ☺️. 

Als de rol klaar is, neem ik hem direct in gebruik. Toch wel handig om het gereedschap op deze manier bij elkaar te hebben. 

Na een paar weken, blijkt het stiksel waarmee de sluiting vast zit toch niet goed te zijn. Tijdens een andere opdracht herstel ik de schade, zodat de rol weer goed gesloten kan worden. 

Het weer vandaag ...

Er was nog één give-it-forward van een tijdje terug die nog niet was gemaakt en afgeleverd. Vandaag had ik een extra dagje vrij en heb ik de gelegenheid gebruikt voor dit project. 

Voor mijn dochter, die als gastouder met kinderen van 0 tot 12 jaar werkt, heb ik een weer-speelset gemaakt. Hiermee kan ze met de kinderen het weer voorspellen, bespreken of wat dan ook - de verbeelding is grenzeloos, ik ben benieuwd wat ze er allemaal mee gaan verzinnen. 

De set is gemaakt van vilt en geborduurd met de borduurmachine. 

En dan nu ... GIVE IT FORWARD

Two times a lady

Voor twee prachtige dames maakte ik een best wel goed gelukt kraamkado: een omslagdoek en slabbetjes.

De omslagdoek is lekker groot, mijn nichtje van 4 gebruikt hem nog met veel plezier en de slabbetjes zijn ideaal door de PUL aan de achterkant. Die zorgt ervoor dat bij veel knoeien de slab nog steeds het vocht tegenhoudt. Mijn nichtje van 4 is daar dan wel weer overheen gegroeid maar voor de kleine knoeierikken zijn ze superhandig. 

Ik moet ze alleen niet te mooi maken, heb ik gehoord. Iemand vond het zulke mooie kunstwerken, zonde om te gebruiken ☺️. Dat vind ik een mooi compliment. 

Ik hoop dat deze twee dametjes net zoveel plezier hebben van hun kadootje - en hun papa’s en mama’s erbij. Op naar de volgende versie.

Een’ Bionic Gear Bag’ avontuur

Het avontuur begon op 6 maart. Mijn vriendin vroeg of ik zin had om samen met haar aan een project te werken: ze wilde een Bionic Gear Bag maken. 

We hadden geen deadline en omdat ik ook nog examen ging doen voor mijn costumiere-opleiding was onze tijd beperkt. 

We kochten het patroon en op 12 mei zijn we begonnen met het uitpluizen van de patroondelen. Omdat de beschrijving in het Engels is en de maten in inches worden gegeven, was het puzzelen wat we nodig hadden. Daarbij wilde mijn vriendin haar tas groter maken dus werd er ook flink nagedacht waar de extra centimeters bijgeknipt moesten worden. Maar aangezien het resultaat er mag zijn, is dit natuurlijk gelukt. Na het tekenen van de patronen  hebben we  de stof geknipt en verstevigd. En toen begon het echte werk. De ritsen werden ingezet en de ritsvakjes dichtgestikt. 

We hebben allebei behoorlijk wat ervaring met de naaimachine, dus we keken niet echt naar de beschrijving. Niet slim, bleek achteraf want we hadden het toch niet helemaal in elkaar gezet zoals de bedoeling was waardoor we bij het inzetten van de zij-panelen in de knoei kwamen en eerder werk moesten uithalen. Maar zoals iedereen, die vaak achter de naaimachine zit, weet, is het tornmesje onze grootste vriend ☺️. 

Het inzetten van de zij-panelen ging daarna een stuk beter, alhoewel ik het vanaf dat moment een lastig project vond. Veel lagen stof, lastig vast te klippen, lastig doorheen te komen. Echter het lastigste moest nog komen: het biaisband langs de zijkant. Ook hier deed het tornmesje goede diensten, maar uiteindelijk lukte het dan toch. 

En vandaag moest het laatste biaisband met de laatste rits eraan vast. En toen begon het eindelijk ergens op te lijken. We zagen dat het eind in zicht kwam en hebben flink doorgewerkt om de tas af te krijgen. En nu zijn ze dan eindelijk af. We zijn supertrots op het eindresultaat. Ik hou het voorlopig even voor gezien, maar m’n vriendin heeft de smaak te pakken en heeft er nog een paar op haar to-do-lijstje gezet. 

Een goed idee

'Als je het niet uit je hoofd krijgt, dan is het misschien een goed idee.'

Dat las ik 3 jaar geleden en ik had een goed idee, maar op dat moment was het blijkbaar nog niet de juiste tijd. 3 jaar later is het idee nog steeds niet uit m'n hoofd en ben ik begonnen met de uitvoer. 

2 weken geleden begon ik met de jaaropleiding Tassen maken. We gaan in 50 lessen verschillende technieken leren en toepassen. 

Het eerste etuitje is gemaakt. Simpel van patroon maar ideaal om de vrije arm industriële naaimachine, schalmmachine en spindel uit te proberen. 

De gereedschapsrol is in de maak en morgen beginnen we met het tekenen van ons eerste eigen ontwerp. 

Wat een mooi vak ben ik aan het leren. 

Jullie lezen er vast nog meer over. 

Kraamkadootje

Er werd een kleine Puck geboren. Ik heb voor haar een slabbetje gemaakt met een deel van het geboortekaartje erop verwerkt. 

De slab is van badstof met pul aan de achterkant om doorlekken tegen te gaan. De slab sluit met tweedrukknoopjes die later versteld kunnen worden door nog 1 drukknoopje te gebruiken, waardoor de slab meegroeit met Puck. 

Voor de applicatie heb ik van de tekening van het geboortekaartje eerst een snijbestand gemaakt. Vervolgens heb ik deze met m'n plotter uit flex- en flockfolie gesneden en op de slab geperst. 

Tas voor mijn Scan n Cut

Vorig jaar kocht ik een Scan n Cut (een snijmachine voor verschillende materialen). De dag daarna overleed totaal onverwacht mijn lieve schoonmama. Uit haar erfenis van stoffen heb ik nu een tas voor mijn machine gemaakt.

Het patroon is van Leokas Creative (http://www.leokascreative.nl/) en onder haar begeleiding heb ik de tas gemaakt. Uiteraard kon ik het niet laten mijn eigen 'touch' hieraan toe te voegen ☺️. Ik maakte de tas 8 cm breder waardoor mijn etui met accessoires ook in de tas past. 

En uiteraard mag mijn logo ook hier niet ontbreken.

De snijmatten kunnen onder de machine in de tas geschoven worden, de voeding kan in een van de zijvakjes. Op deze manier kan hij makkelijk mee op stap en hou je alles bij de hand. 

Ik ben super blij met deze mooie 'herinnerings'-tas.